{"id":2254,"date":"2020-10-20T08:13:49","date_gmt":"2020-10-20T08:13:49","guid":{"rendered":"https:\/\/turismo.assomozas.es\/?page_id=2254"},"modified":"2020-11-22T18:33:37","modified_gmt":"2020-11-22T18:33:37","slug":"igrexa-de-san-pedro-das-enchousas","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/turismo.assomozas.es\/gl\/igrexa-de-san-pedro-das-enchousas\/","title":{"rendered":"Igrexa de San Pedro das Enchousas"},"content":{"rendered":"\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n\n\n\n
\n

\"\"<\/a><\/p>\n

43.55242, -7.91913

<\/p>\n<\/td>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

As Enchousas

<\/p>\n<\/td>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n

As Enchousas (San Pedro)

<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

San Pedro das Enchousas \u00e9 unha parroquia formada en 1895 a partir da desmembraci\u00f3n de Santiago Ser\u00e9 das Somozas. O templo at\u00f3pase ao bordo da estrada local que, partindo da v\u00eda comarcal que atravesa o municipio, dir\u00edxese cara ao leste en busca das parroquias meridionais do veci\u00f1o municipio de Ortigueira, das que o r\u00edo Mera fai de fronteira natural. Desgraciadamente at\u00f3pase en malas condici\u00f3ns e en terreos privados, polo que non se pode aconsellar a s\u00faa visita interior, a pesar do cal se describir\u00e1 igualmente porque se trata dun dos cenobios m\u00e1is emblem\u00e1ticos do municipio, a partir do cal se pode interpretar parte da s\u00faa historia e da destas terras.<\/p>\n

O edificio conta cunha planta rectangular e serviu para que inclu\u00edsen dous espazos diferenciados nos que se concl\u00faen distintas fases construtivas. Por unha banda at\u00f3pase a nave, de muros nus e sen apenas decoraci\u00f3n, en cuxo extremo se levanta, sobre un baixo muro de pedra, un enreixado realizado en 1683 que se alza ata un arco apuntado. Ambos os dous a separan dunha capela na que, \u00e1 s\u00faa vez, adiv\u00ed\u00f1anse d\u00faas partes que se atopan coroadas por b\u00f3vedas de crucer\u00eda cunha soa clave e div\u00eddense por un arco triunfal tam\u00e9n apuntado. O retablo, como na maior\u00eda dos altares maiores da zona, presenta trazas neocl\u00e1sicas e unha policrom\u00eda que imita ao m\u00e1rmore, destacando no seu oco central unha imaxe de San Pedro flanqueado por San Antonio e San Xos\u00e9.<\/p>\n

A capela foi propiedade da Marquesa de Cavalcanti, herdada da s\u00faa nai, a Condesa de Pardo Baz\u00e1n, na que promoveu unha reedificaci\u00f3n en 1925 e facilitou que o culto da parroquia se realizase nela.<\/p>\n

O exterior mostra varios detalles nos que fixar a atenci\u00f3n: xanelas laterais de aspecto g\u00f3tico; recios esquinais con bos perpia\u00f1os; un p\u00f3rtico na entrada principal con cuberta de lousa; unha espadana dun s\u00f3 oco rematada por tres pin\u00e1culos; e, en cabeceira, unha inscrici\u00f3n baixo unha cruz de Calatrava.<\/p>\n